Bawat tahanan siguro sa mundong ito ay kakikitaan ng gamot sa kani-kanilang bahay, kung hindi man madami ay mayroon pa ring mangilan ngilan para sa mabilisang lunas sa anumang karamdaman. Mahalaga ang gamot, alam nating lahat iyan, kadalasan yan ang nagiging susi upang mas humaba pa ang buhay na ipinahiram sa atin. Bawat gamot ay may kani-kaniyang gamit, me sariling ‘expertise’ kumbaga. Pero para sa akin, marami sa gamot na ito ang walang lunas. magulo ba?

gamot na hindi lunas. imbento ko lamang ang salitang iyan sa kadahilanang kaya nga nito magpagaling ngunit ang halaga naman nito ay hindi abot ng nakararami kaya’t malaki man ang silbi niya, wala pa ring lunas na maibibigay ito sa nangangailangan sa kaniya.

Hindi maipagkakaila na sa ating bansa, mas marami ang hindi nabiyayaan ng masaganang pamumuhay, mga taong masuwerte na kung makakakain sa loob ng 3 araw at lalo na kung may kuryente sa tahanan, at dahil nga nasasadlak sa ganitong kalagayan, sila rin ang mas madalas tamaan ng sakit na nangangailangan ng serbisyo ng mga gamot na hindi lunas. bubuhayin lamang ba ng mga gamot na ito ang mga mayayamang nagpapayaman pa? sila na lang ba ang may karapatang pahabain pa ang pisi ng buhay? lahat naman tayo ay mga tao, lahat tayo ay magtatapos sa pagiging abo, sa huli lahat ay magiging pantay-pantay, bakit hindi pwedeng habang nabubuhay ay maging pantay man lamang kahit sa ilang mga bagay?

'maging palabasa ka at marami kang malalaman'.

Yan ang madalas kong marinig mula sa aking guro nung sekondarya. Alam kong tama siya, hindi ko ipagkakaila na bata pa lamang ako ay nahihilig na ako sa pagbabasa ngunit napagkakaitan lamang ng mga librong dapat na basahin. ang mga ate at kuya ko kasi ay hindi mahilig sa gawaing ganito kaya wala akong babasahin na mahiram mula sa kanila, wala pa rin naman akong kakayahan na bumili ng mga libro na ginugusto ko nung mga panahong iyon. Unti-unting namatay ang pagkahilig ko dito dahil wala naman akong ibang mabasa kundi ang mga textbook ko. Pagpasok ko sa unang taon sa sekondarya, doon ko naisip na ipunin ang baon ko at bumili ng mga libro na ginugusto ko, nais kong buhayin muli sa aking pagkatao ang lumabong liwanag ng pagkahilig ko sa isang makabuluhang gawain. Hindi naman ako nabigo, nakabili ako ng libro at ang unang libro na nabili ko mula sa mga naipon kong baon ay ang 'abnkkbsnplako' ni Bob Ong. Naaliw ako sa aklat na yun, maganda ang pagkakagawa at ang nilalaman, lalo nitong pinaigting ang pagkahilig ko sa pagbabasa at lalo akong ginanahan na mangolekta ng libro. Nakumpleto ko ang mga aklat ni Bob Ong at marami pa kong mga aklat na nabasa, masaya ako dahil hindi ako nakukulong sa mga kaalamang sa apat na sulok lamang ng paaralan nakukuha, nakakalabas ako sa mundong dinidikta lamang ng mga textbook na binibili sa paaralan dahil kailangan ito.

pagtuntong ko sa kolehiyo ay mas nahilig ako sa pagbabasa lalo na sa mga self-help books, ilan dito ay ang 'don't sweat the small stuff series, chicken soup for teenage soul, at purpose driven'. marami akong natutunan sa mga librong iyon na nakapagpalawak ng pagtingin ko sa buhay at realidad, hinubog nito ang pagkatao ko sa maraming aspeto lalo na sa pagharap sa mga pagsubok na ibinabato sa atin ng mundo. kung paano ako pinatatag ng mga librong iyon ay ganun naman ang lungkot ko ng muli na namang bumagal ang takbo ng munti kong aklatan dahil sa kakulangan sa oras. naging bahagi ako ng organisasyon na kumakain ng maraming panahon kaya't naiwan akong naaalikabukan ang aklatang aking binuo. Marami na akong mga librong hindi nabili at hindi pa nabibili, hindi ko na nadalaw ang aklatang aking binuo hanggang sa..

sa isang araw, sa ika-apat na taon ko sa kolehiyo ng marinig kong muli ang mga katagang iyon sa aking guro mula sa asignaturang nagluluklok sa ating pambansang bayani sa mataas na karangalan at maaari rin namang kabaligtaran. muli akong nabuhayan ng marinig ko sa kaniya ng katagang "maging palabasa" naisip kong hindi pa naman huli ang lahat, maaari pa akong magsimulang muli, linisin ang aking munting aklatan, punasan ang mga alikabok at muling bisitahin ang mga pahinang minsan ng nalimot.

marami pa akong mga ninanais na mabasa, kabilang dito ang 'Tuesdays with Morrie, eleven minutes, mga aklat ni Paulo Coelho, at ang pinakabago ay ang mga gawa ng kagalang-galang na si Rene Villanueva'.

ang huling awtor na aking nabanggit ay paborito ng aking kabiyak, salamat sa kaniya at ipinakilala niya ako sa isang magaling na manunulat na alam kong mas kapupulutan ko pa ng mga aral.

gusto kong magbasa. gusto kong palaguin ang aking sariling gawang aklatan. pag-iipunan kong muli ang mga aklat na ito at sana'y may tumulong din sakin para palaguin ang maituturing kong bisyo na mayroon ako.

the shade that I love aside from pink. I love it's cool effect and it's light hue that can give a peaceful feeling to any place, environment or surroundings.

but what I don't like about it is its other meaning and that is what I'm feelin right now.

I feel so BLUE without you. 

1. I love drawing/arts/designing but those things hate me. :c I mean, sometimes ideas pop out from my mind but I can't put it into the papers cause I can't draw.. :c
2. Call me melodramatic but that's who I am. I cry easily. let me watch a movie with heartwarming scenes and you'll see tears flowing down on my cheeks in few minutes. more often that's my weapon to release my stress and anger.
3. I'm very imaginative and futuristic. I always imagine things that might happen in the future, things THAT I WANT TO HAPPEN in the future. I think, for me it's an asset for sometimes I already have solutions to some of my problems as I've already anticipated it.
   
4. I am sweet and mushy. need an evidence?? let me just shout to the world that I'M SO IN LOVE WITH MY BOYFRIEND AND FUTURE LIFETIME PARTNER, DUSTIN JACOB CARBONERA. just like in his entry, yes, it might be too early to say that I want to keep him forever, but that's what I really want and I'm always praying and wishing that Our dear Creator will not take him away from me.
   
5. Being busy is my favorite hobby. I love to be pre-occupied, that's my motivation to keep me on track and to keep me always on the go. BUT there's an excemption, cause no matter how busy I am, I can leave all the things and have it done next time <as long as it's not urgent> just to spend time with my Dustin.
   
6. I'm SHY. yes, you've read it right. most of the time I lack the courage to stand in front and talk to a group of people. I'm scared of the crowd.others might not believe this cause they see me as very friendly but the truth is I'm really shy.
   
7. I am not blessed with talents nor good physical features but I love who I am and I think such confidence can let me shine too. but don't get me wrong, I'm not overconfident, it's just that I know that somehow my traits/positive attitude can make me feel good despite the fact that i'm not that pretty.
   
8. the most valuable possessions that I have right now, that I will never ever trade to any wealth in the world are my family and my Dustin.

Instructions: Name ten of life's simple pleasures that you like the most, then pick ten people to do the same.  I was tagged by Jennifer Carlos. Here is my list.

1. Spending time with my boyfriend/hubby Dustin Jacob Carbonera. seein him smiling.. laughing..
   
2. Reading an inspirational book such as don't sweat the small stuff before I go to sleep. it helps a lot as it widens my perspective about life.
   
3. Texting. it helps to get me connected to my friends and loved ones.
4. Taking pictures of everyday life. one way of documenting my own journey.
   
5. kissing, hugging, sweet and funny moments with my Dustin
6. Writing.
   
7. listening to music especially my fave ones.
8. going to different places, it doesn't need to be expensive or grandiose or out of the country.. as long as I enjoy the view, the person I am with and the moments contained in that certain place.
9. nothing beats spending time with my family.
   
10. Going anywhere, doing anything or even nothing, talking about anything, even out of this world topics, and moments of silence with my future lifetime partner Dustin.